Daniel Kasprowicz, autor książki „Hazo Mena.
O marzeniach z Czerwonej Wyspy” napisał książkę niezwykłą. Niezwykłą nie ze względu na jej walory literackie, czy nawet poznawcze. Autor nie jest pisarzem, jego pióro jest niezbyt wyrobione, tekst językowo poprawny, nie zachwyca jednak metaforami, czy filozoficzna głębią. Pisany jest w formie dziennika i zawiera spostrzeżenia dotyczące trudnej, biednej malgaskiej codzienności. Zachwycająca jest prawda bijąca z tych stronic, głębokie emocjonalne zaangażowanie oraz humanizm. Mam wrażenie, że po skończeniu lektury coś się we mnie zmieniło, odzyskałam wiarę w człowieka.
Polubili:
lalkaaa
Użytkownicy także przypinają:
0
1
0
W ostatnich latach historia alternatywna zdobyw...
krn78 To drugi tom. Pierwszy ma tytuł "1939.com.pl", trzeci - "1944.waw.pl", czwart...