Pada deszcz pielęgnując nocny smutek, do tej błyszczącej
czerni moje oczy są przykute. Podświadomie szukają choćby jednej kojącej kropli z morza kropel tych, które obrazują wszystkie moje mroczne sny. Nadzieja przez nie spłukiwana się wydaje, kiedy spośród ich setek ani jedna się nie ostaje. Wszystkie ciągną ku ziemi w gonitwie nieprzerwanej, tak z pokolenia na pokolenie wśród tłumów we własnej samotności uwikłanej. - a tymczasem: "Ty na wyobraźnie umieraj sobie dalej".
Użytkownicy także przypinają:
