Lisek123

Źle napisałam że chorobą to kara, chodziło mi o to że jest mu trudniej niż zdrowym

Mam dwóch synów, jeden dorosły i zdrowy, drugi 10lat młodszy, niepełnosprawny. Wiem że nie będę żyła wiecznie i muszę nauczyć syna żyć gdy mnie nie będzie. Staram się jak mogę by nie był w przyszłości dla swoich opiekunów większym ciężarem niż to wynika z jego niepełnosprawności. Starszego syna nie obciążam, ma żyć swoim życiem. Owszem proszę o pomoc, ale tylko wówczas gdy sama nie daję rady. Młodszy też musi się dostosować, nie może być tak że przez chorobę cały dom funkcjonuje pod jego dyktando. Jest chory, i to już jest kara a rozpieszczając go krzywdziła bym go kolejny raz. Kocham go i walczę o jego zdrowie i przyszłość. Myślę że powinnaś porozmawiać szczerze z chłopakiem, nie możesz jeszcze ty podporządkować swojego życia jego siostrze. Ona potrzebuje opieki i miłości a nie spełniania jej zachcianek. Nie da się wynagrodzić choroby, ona musi się nauczyć żyć na równych prawach. Potrzebuje specjalnej troski nie bezwzględnego podporządkowania. Mój syn ma autyzm, wiem jakie to trudne