Obserwowani przez loginka na Zszywacz.pl

ZAREJESTRUJ SIĘ

Moje tablice obserwuje 0 osób	Znajdź mnie	Ostatnio dodane zszywki
Obserwuj	Partynia	Brak jeszcze zszywek.

Tablic
4 Zszywek
0 Ulubionych
3 Aktywność
» Obserwowanych
6 Obserwuję
1 Obserwują
0

Szepietowo Obserwuj

Zszywek: 88 · Obserwują ją: 96

Ostatnio dodane:

Kolejną perełką kuchni Podlaskiej jest kiszka ziemniaczana. Przepis niezmienny od wieków. Taką robiła moja prababcia, babcia, mama i ja. Danie, które zawsze kojarzy mi się z daniem przetrwalnikowym.

Kiszka ziemniaczana.
Składniki:
2 kg ziemniaków
2 cebule
1 szklanka mleka
1 jajko
najlepsze są zmielone w maszynce skwarki
lub drobno pokrojone dowolne mięso (surowe, wędzone)
2 łyżki mąki pszennej
olej rzepakowy
sól, pieprz czarny
jelita

Wykonanie:
Kupione solone jelita należy namoczyć w wodzie i dokładnie oczyścić.
Przepłukać pod bieżącą wodą sprawdzając, czy nie ma w jelitach dziurek.
Ziemniaki obieramy, myjemy i ścieramy na tarce na oczkach do ziemniaków. Skwarki i podsmażoną pokrojoną w kostkę cebulkę zalewamy mlekiem i zagotowujemy. Gorącym zaparzamy nasze ziemniaki ( dzięki temu zabiegowi farsz nie będzie siny). Doprawiamy do smaku solą i pieprzem. Dodajemy jajko i dokładnie wszystko mieszamy.
Przygotowane wcześniej jelita wiążemy na wykałaczce i napełniamy ziemniaczanym farszem (na płasko) Musimy pamiętać, aby nie napychać ich zbyt mocno, ponieważ podczas pieczenia nam popękają. Zakończamy kiszkę tak samo na wykałaczce. Układamy gotowe na dużej blaszce polanej olejem rzepakowym i odrobiną wody, zostawiając spore odstępy i nakłuwamy je wykałaczką. Wstawiamy do piekarnika i pieczemy w temp 170-180 stopni ok 60 min. Nasza kiszka powinna nam się pięknie zarumienić.
Przepis i zdjęcia pochodzą z mojego autorskiego bloga.

Potrawa, która jest znana wszędzie, a wywodzi się z moich rodzinnych stron Podlasia.
Nie ma nic pyszniejszego niż kartacze, skąpane w skwarkach. Przypominają mi dzieciństwo, kiedy to spędzane u babci na wsi wakacje zawsze obfitowały w kartacze. Zawsze w obecności ogórków małosolnych.

Kartacze
Składniki na ok 12 szt:

4 kg surowych ziemniaków
ok 1 kg jagnięciny/karkówki
2 cebule
kilka łyżek mąki ziemniaczanej
majeranek, rozmaryn.
sól, pieprz
300 g kiełbasy cienkiej/boczku wędzonego
pół kostki smalcu
1 cebula

Zmielone mięso łącznie z cebulą doprawiamy do smaku przyprawami.
Kilogram ziemniaków gotujemy w osolonej wodzie i ciepłe przeciskamy przez praskę, resztę (3 kg) obieramy i ścieramy na tarce na drobnych oczkach na papkę i mocno je odciskamy przez gazę/pieluchę tetrową do oddzielnej miski. Ziemniaki muszą być prawie suche.
Wodę z ziemniaków zostawiamy, kiedy się odstoi delikatnie zlewamy płyn i krochmal osadzony na dole przekładamy do ziemniaków. Całość dobrze solimy i mieszamy z 2 łyżkami mąki ziemniaczanej. Następnie robimy małą pyzkę, którą wrzucamy na osolony wrzątek i gotujemy ją. Może się zdarzyć, że ciasto ma za mało skrobi i rozkleja się podczas gotowania. Wtedy trzeba do ciasta dodać więcej mąki ziemniaczanej i spróbować ponownie.
Kiedy ciasto jest gotowe formujemy z niego placki zbliżone wielkością do dłoni, na środek wkładamy kawał mięsa i całość zlepiamy formując podłużną pyzę. Wrzucamy na gotującą się, osoloną wodę zmniejszamy płomień i gotujemy ok 20 min.
Kiełbasę/boczek pokrojone w kostkę podsmażamy na smalcu, pod koniec dodajemy pokrojoną w drobną kostkę cebulkę.
U nas podawane zawsze z ogórkami.
Kartacze podajemy od razu po ugotowaniu skąpane w okrasie z tłuszczu ze skwarkami z cubulą. Lub odgrzane na patelni, zrumienione.
Przepis i zdjęcia pochodzą z mojego autorskiego bloga.

Kuchnia tatarska nie jest obca na Podlasiu.
Czak Czak jest właśnie przysmakiem, na jaki natknęłam się przemierzając szlak tatarski. Zakochałam się w tamtych rejonach i tejże kuchni.
Uwielbiam ją za ten zaskakujący smak, który kojarzy mi się z moimi rodzinnymi stronami.

Czak Czak
Składniki:

3 żółtka,
2 białka,
3 łyżki miękkiego masła,
2,5 -3 szklanek mąki,
3 łyżki cukru,
200 g miodu,
100 g cukru,
ulubione bakalie

Wykonanie:
Całe jaja ubijamy dokładnie z cukrem, następnie dodajemy miękkie masło stale ubijając. Wsypujemy mąkę i wyrabiamy dość gęste, ale przyjemnie elastyczne ciasto. Gotowe ciasto zawijamy w folię spożywczą i odstawiamy na ok 30 min. Z ciasta robimy wałeczki grubości kciuka i odkrawamy małe poduszeczki, które smażymy na rozgrzanym głębokim tłuszczu na złocisty kolor. Usmażone odsączamy na ręczniku papierowym.
200 g miodu wlewamy na patelnię, dosypujemy 100 g cukru i podgrzewamy na małym ogniu, aż cukier się rozpuści. Następnie do gorącego miodu dodajemy lekko posiekane prażone bakalie (u mnie migdały, orzechy włoskie i laskowe) chwilę razem to smażymy. Dodajemy do tego usmażone wcześniej ciasteczka i dokładnie wszystko mieszamy, tak aby ciastka pokryły się mieszaniną miodu i bakalii. Całość wykładamy np na talerz, dociskamy tak aby tworzyło względną całość ;). Odstawiamy do wystygnięcia. Kiedy jest zimne i sztywne kroimy kawałki.
Przepis i zdjęcia są mojego autorstwa i pochodzą z mojego bloga.

Podlasie słynie z baby ziemniaczanej.Jest to potrawa, która gości na naszym stole od kiedy sięgam pamięcią, a przepis jest przekazywany z pokolenia na pokolenie. Zawsze kojarzy mi się z moją ŚP babcią, która robiła najlepszą na świecie babę ziemniaczaną. Uwielbiam ją za ponadczasowy smak.
Składniki:
2 kg ziemniaków
500g mięsa (surowy boczek, karkówka, kiełbasa, wędzonki - po kawałku)
2 duże cebule
2 łyżki mąki ziemniaczanej
2 jajka
1 szklanka mleka
sól, pieprz czarny
olej rzepakowy

Wykonanie:

Mięso surowe kroimy w kostkę i podsmażamy na patelni. Dodajemy pokrojone wędliny i posiekaną cebulę. Całość chwilkę razem smażymy. Dolewamy mleko i zagotowujemy całość. Ziemniaki obieramy i ścieramy na tarce (oczka do ziemniaków), następnie łączymy z gorącym mięsem w mleku, doprawiamy do smaku i wbijamy jaja. Dosypujemy 2 łyżki mąki ziemniaczanej i całość dokładnie mieszamy. Blaszkę do pieczenia wykładamy papierem i polewamy go olejem rzepakowym. Wylewamy naszą masę ziemniaczaną i wierzch dokładanie skrapiamy olejem rzepakowym. Pieczemy w 180 stopniach przez ok godzinę. Góra baby ziemniaczanej powinna mieć piękny brązowy kolor.