sylviafiolek

Nie za­tańcze tak, jak mi zag­rają. Mam własną mu­zykę i kro­ki, które muszę sa­modziel­nie pokonać. Mam to, co najważniejsze- nadzieję. Ona pozwala mi iść z uśmiechem na twarzy przed siebie, choć zdarza się, że się potykam..